Tag Archives: klant

Wij lezen voor u: Happy Profit – Herman Toch


Happy Profit - Herman TochIs het nog OK om als bedrijf voor winst te gaan in een tijd waar de hele wereld elke actie van je volgt? Is je bedrijf voldoende transparant in wat het doet en waarom? Hoe kan je de klanten betrekken om jouw droom waar te maken en tegelijk de wereld beter achter te laten. In Happy Profit bekijkt Herman Toch hoe het anders kan. Streven naar duurzame groei via winstoptimalisatie en tegelijk zorgen dat je écht impact hebt.

Er zit spanning op het concept winst en groei. Als je te hard groeit, te hard naar de wolken reikt, dan is de weg terug vaak sneller dan heen. We kunnen hier naar enkele beursbubbels verwijzen om dit te staven, maar onze Nederlandse taal kent op zichzelf al genoeg spreekwoorden om hetzelfde te bewijzen.

Alles wat ons jarenlang succesvol gemaakt heeft, zal niet meer werken in de nieuwe, steeds veranderende wereld. De verhouding tussen organisatie, klant en stakeholders is gewijzigd. De klant wil betrokken worden, wilt zichzelf herkennen in het merk. De organisaties willen stakeholders die in het bedrijf geloven en op lange termijn investeren, niet op korte termijn winst nemen.

Toch blijft streven naar groei goed. Groei is namelijk iets natuurlijks, een levensvoorwaarde. In 270 bladzijden legt Herman Toch uit hoe het anders kan. Hij velt hierbij geen waardeoordeel, maar probeert te tonen hoe het in de nieuwe wereld wél kan door uitdagingen als opportuniteiten te zien.

Happy Profit kijkt op een fundamentele andere manier naar winst: winst is een beloning, geen doel. Het is de combinatie van zaken doen en (im)materiële waarde genereren, en dit op een manier waardoor je een betere wereld nalaat. Maximalisatie van winst- en shareholder value is niet duurzaam in de tijd. Daarom is het belangrijk te zoeken naar wat je organisatie meer doet, dan enkel winst maken. Winst is een middel, geen doel. In de toekomst zullen we moeten stoppen met het winnaars-verliezers model: winstmaximalisatie gaat ten koste van anderen en zal niet langer meer werken in de nieuwe wereld. Moeten we winst dan over boord gooien? Nee, we zullen evolueren naar winstoptimalisatie in plaats van -maximalisatie.

Auteur Toch beschrijft een circulair Happy Profit transformatieproces in vijf stappen.

1/ In contact komen met jouw kern

Waarvoor sta je? Waar geloof je in? Consumenten willen echte en authentieke bedrijven. Fakers vallen door de mand. Hoe kan je het merk (terug) naar zijn essentie brengen, vaak te vinden in de dromen van de oprichter?

2/ Transformeren is anders leren kijken

Transformeren gaat over het zien in nieuwe perspectieven en oude dominante logica los te laten. Herman bespreekt 5 fundamentele nieuwe paradigmawissels die leiden tot nieuwe economische denkrichtingen. Voort blijven werken vanuit een topdown machtsrelatie is iets uit het verleden: je moet rekening houden met alle relaties, ook met de stakeholders en consumenten. Het concept “een sterk ik in een sterk wij” door te leven op een hoger bewustzijnsniveau en het bouwen van een nieuwe identiteit.

3/ Het merk in zijn kracht zetten

Bedrijven en merken zullen een nieuwe identiteit moeten opbouwen in de nieuwe wereld. Deze merken laten zich leiden door innerlijke kracht en niet vermeende opportuniteiten. Merken hebben sterke, ambitieuze dromen.

4/ Negen Happy Profit highways

Er zijn negen manieren om een bedrijf te laten groeien in/naar Happy Profit. Voor elke highway bespreekt Toch de issue, de opportuniteit en de (im)materiële waarde. Deze highways kan je niet allemaal tegelijk doen. Het is belangrijk om te kiezen welke het meest geschikt zijn in de situatie van jouw organisatie.

5/ Doen

In een laatste hoofdstuk wordt aangespoord om het niet te laten bij de theorie, maar in actie te schieten. Er is al veel tijd gespendeerd aan het “waarom”, maar niet aan de “hoe” en “wat”.

Ter illustratie: wanneer je als organisatie wilt groeien op CSR vlak, kun je mooie slogans, marketing en plannen maken, of je kunt ook effectief iets realiseren. Het “waarom” wordt dan ondersteund door feiten in het “hoe” en “wat”. Van story telling naar story doing dus.

Besluit

Ik had al veel gehoord en gelezen over duurzame groei, ook in onze organisatie. Happy Profit is voor mij een eerste kennismaking met hoe dit in de praktijk zou kunnen. Er worden vele interessante concepten en business modellen uitgelegd.

Het moeilijke aan het lezen van dit boek zijn de lijstjes in de lijstjes en de structuren in de structuren. Regelmatig vervalt de auteur in een opsomming van alle mogelijke opties en modellen, bv. nieuwe business modellen, geschikte leiderschapsmodellen. Niet eenvoudig om de rode draad dan terug te vinden. Daarom vraag ik me ook af of Toch zelf heeft afgetoetst of hij met dit boek zijn in het boek vermeldde grafschrift (cfr. Stephen Covey) kan waarmaken, namelijk fundamenteel wijzigen hoe men naar winst kijkt.

Het boek is een aanrader om meer te leren over duurzame groei en winst, maar kon zelf meer naar zijn essentie gebracht worden.

Meer lezen

Happy Profit

Advertisements
Tagged , , , , , , , , , ,

Twee jaar geen cinema (NL)


Gezegend met een verse dochter en een 85 kilometer van alle grootouders verwijderd, maakte dat mijn vrouw en ik al zo’n twee jaar geen cinema gezien hadden.  Vroeger gingen we wekelijks maar omwille van de nieuwe omstandigheden was het niet mogelijk om een avondje naar de cinema te gaan.

Toen we onlangs terug naar de Kinepolis gingen, gaf ons dat een goede gelegenheid om de veranderingen, de groei in deze sector waar te nemen. En de tijd is daar zeker niet stil blijven staan.

Zetelreservaties in de cinema

Zetelreservaties in de cinema

Mijn vroegere cinemabeleving was ongeveer de volgende. Een uur voor de film begint, ben je al bezig met te rekenen hoe laat je daar moet zijn. Het is immers een eind rijden en je moet nog een parkeerplaats zoeken. Dat laatste is niet eenvoudig want alle films starten op hetzelfde tijdstip (bv. 17u). Eens daar moet je in een lange wachtrij met gehaaste mensen aanschuiven en hopen dat er nog genoeg tickets voor jou en je vrienden zijn. Bij een populaire film moet je lang op voorhand voor een gesloten deur staan drummen zodat je zeker bent dat je een goede tot een redelijke plaats hebt.

Zowel op de parking, in de rij aan de kassa en in de massa voor de gesloten deuren zie je hoe de psychologie achter de mensen begint te werken. Het is ieder voor zich en je moet je ellebogen gebruiken.

Bij de Kinepolis hebben ze verschillende van deze problemen op een intelligente manier opgelost:

  • Je kan je zitplaats voortaan online reserveren en ruim op voorhand. Je weet meestal toch een halve dag op voorhand dat je naar de cinema gaat. Nu ben je ook zeker van een plek. Vroege vogels hebben de meeste keuze. Ik ben zeker dat er daar ook een spreekwoord voor is.
  • In de zaal zijn de rijen en de zetels goed genummerd en verlicht. Op je ticket staat de zetelnummer. Geen vervelende discussies meer in het donker over wie waar hoort te zitten.
  • De starttijden van de films zijn gespreid. Hierdoor wordt parkeren eenvoudiger. Het blijft natuurlijk een uitdaging, maar ik heb de indruk dat er nu minder ‘druk’ op de parkings zit. Ook omdat je al zeker bent van je plek in de zaal ga je ook geen stunts uithalen om je naar binnen te haasten.
  • De inkomhal is … quasi leeg. Er staan computers voor de late vogels om nog tickets te bekomen en er is ook een kassa voor wie liever bediend wordt door een mens. De inkomhal is hierdoor veranderd van een drukke, stressvolle plek naar een oase van rust waar je met je vrienden kan afspreken en nog een klapje slaan.
  • Er is nog steeds een groot reclame blok, maar je krijgt wel een indicatie van wanneer de film start. Handig als je nog een pitstop moet maken of popcorn wilt halen.
  • Als je naar de WC gaat, moet je betalen. Ik heb dit altijd vreemd gevonden omdat een typisch bioscoopbezoek toch vlug 15 à 20 eur per persoon oploopt. Tegenwoordig krijg je voor in ruil voor 30 cent en je plas een waardebon van 50 cent. Plas voor popcorn, ik voel een nieuwe reclamecampgne aankomen.
Ondanks al deze verbeteringen zie ik nog enkele uitdagingen waar men na al die tijd nog geen oplossing voor geformuleerd heeft:
  • Je zit met veel op weinig ruimte. Bij de reservaties kan je bewust je zetel zo kiezen zodat er een zetel tussen jou en je buren zit. Een volgende bezoeker (die waarschijnlijk niet alleen komt), kan hier geen gebruik van maken of zou zich moeten afsplitsen, wat zijn cinemabeleving wat bederft.
  • Je kan nog steeds niet weg met je jas. Hierdoor hebben bezoekers de neiging om lege plaatsen tussen elkaar te laten en wordt de zaal minder bezet.
  • Door die (onnodig) lege zitplaatsen gaat potentiële omzet verloren.
  • Waarom zijn deze eerste rijen er nog? Niemand zit graag op de eerste rijen omdat je de film niet goed kan volgen of zeeziek wordt. Als je gaat voor een cinemabeleving dan wil je niet ziek worden op de eerste rij.
  • Kinepolis fopt je nog steeds met het startuur. Typisch zit er op het moment dat de film start nog een dikke blok reclame tot 15 minuten lang voor.
Ik ben aangenaam verrast over de voortuitgang die duidelijk te merken is als je er even niet geweest bent. Hopelijk duurt het weer geen twee jaar voor we nog eens gaan 🙂
Tagged , , , , ,

Basic-Fit laat de sector trillen op de benen (NL)


Nieuw business model van Basic-FitSinds de Basic-Fit reclame campagne op radio en tv trillen de grote fitnesscentra op hun benen. Basic-Fit profileert zich immers op een terrein dat andere fitnesscentra schuwden: abonnementformules in het voordeel van de klant.

Fitnesscentra hebben een speciale manier om geld te verdienen: ze rekenen op grote inkomsten van abonnementen op piektijden van het jaar. Typisch rond de eindejaars- en de zomerperiode is er een toename van abonnementen gebaseerd op vaak niet-haalbare, om niet te zeggen loze, beloften.

Deze abonnementen zorgen voor een regelmatige inkomst van cash via maandelijkse betalingen. Na een eerst intensieve periode (alles is nog nieuw en leuk) veranderen vele abonnementen in slapende abonnementen. De abonnees komen zelden tot niet tot sporten, maar betalen nog steeds de volle pot. Doe geen moeite om te protesteren, want dat zijn nu eenmaal de regels. Ook in de zomermaanden betaal je de volle pot. Voor de zieke dagen zijn er meestal wel tijdelijke onderbrekingen, mits beperkingen, mogelijk.

Basic-Fit wijkt als eerste (in publiek?) af van deze werkwijze door abonnementen aan te bieden voor gezinnen. Je kan als gezin één abonnement nemen en er allemaal van genieten, behalve tegelijk dan natuurlijk. Verder lijkt Basic-Fit niet in te boeten op de andere criteria voor grote, populaire fitness centra: er zijn moderne toestellen, gratis douches en (beperkte) persoonlijke begeleiding. De kwaliteit van de aangeboden begeleiding is natuurlijk nog te beschouwen, maar deze staat bij de andere fitnesscentra ook reeds onder druk omwille van besparingen.

Gaan de Basic-Fits het overnemen van de Health City‘s en de Sportoase‘s? Kiest Basic-Fit echt voor de klant of is het een ordinaire prijsstunt? De proof of the pudding is in the eating zeggen ze in het Engels, maar ik weet niet of dat voor deze sector geldt ;-). Ik kijk alvast uit naar jullie ervaring met dit nieuwe model.

Tagged , , , , ,
%d bloggers like this: